Na 12 dagen fietsen door heel Cuba, van Havanna tot... Santiago de Cuba ! Ongeveer 1100 km, alles met de fiets, dag na dag, in steden en vooral en el campo ! Enkel voor de laatste 45km heb ik me naar het centrum van de oude hoofdstad van Cuba laten voeren: het werd donker en de stad is niet bijzonder veilig.
Ik heb nog 2 dagen over voor stadsbezoek, terugvlucht van Santiago de Cuba naar Havanna om van daaruit naar Amsterdam te vliegen. Hier volgt een verslag van de laatste 3 dagen.
Er zijn bijna geen verkeersborden laat staan richtingsaanwijzers. Je hebt best een goede kaart, een kompas en vooral regelmatig de weg vragen. Hier moest ik even van de hoofdweg via een klein dorpsweggetje.
Opeens, onderweg, een farmacia met 2 Cubanen in het portaal. Piepklein.
Een moeder met een voorschrift en de kleine had een ballonetje. Cuba is wel vrij liberaal (libertijns?) want dit was duidelijk een condoom. Vroeg geleerd is oud gedaan !
Niemand die er naar omkeek.
De voorraad per soort: zalven, ovulen, collyren, tabletten... Als je goed kijkt leer je alles in het Spaans. Na wat uitleg vragen blijkt dat in vele apotheken toch alles moet betaald worden. Sommigen zijn gratis als ze een bepaalde overeenkomst hebben.
Ze hebben ook ontbrekenden of 'manqants', in dit geval o.a. ibuprofen ! We mogen in Belgie dus nog net klagen.
Ze stoof juist weg van de foto maar ik had haar nog net !
Zo zie ik er dus uit als het veel regent, een beetje idioot met pet (bescherming voor gezicht en bril) en regencape. Bij stevige zijdelingse wind, zoals hier worden je broek en je schoenen wel doornat. Maar in dit klimaat droogt alles snel. Ik denk dat Kim me nog heel wat tips gaat geven over buitenkleding want zij weet er wat van.
Winter in Cuba, ja watte, warm en overal bloemen !
Ik ging even ongevraagd schuilen onder een priveportaaltje en na enkele minuten kwamen de mensen piepen. Ze vinden dit echt geen probleem. Deze man vertelde even kort over zijn leven: pas een serieuze neusoperatie gehad maar gelukkig geen kanker. Suerte ! Gelukkig ! Zijn zoon, zijn familie, zijn penioen... Je hoort en ziet wat als je onderweg bent.
Een haagje met kaktussen ipv onze klassieke beukenhaag, een ideetje voor jullie tuinen?
Ziet er uit als een gewoon oud graf maar hier liggen ze met een hele familie samen. Een vorm van hergebruik ? Het is alleszins goedkoper.
En ziehier de namen der overlevenden.
Een lagere school bezocht nl. het 4de klasje waar ze net een Spaans dictee hadden. Ik vroeg of het ging en het werd heel stil in de klas waarop de juffrouw zei dat het goed zou gaan als ze zich voldoende voorbereid hadden. Sic. Van de directrice mocht ik binnen natuurlijk weer geen foto's maken. Onderwijs wordt hier heel ernstig genomen. Toen ik mijn tocht stad per stad vertelde waren ze hun diktee helemaal vergeten en stormden ze allemaal naar de deur om mijn fiets te bekijken.
Overal propaganda !
Don Quichotte. Voor mijn opleiding 'Woord' die ik bij Berte volg ben ik een lange tekst vanbuiten aan het leren. In een vrij vuile stad viel me dit parkje op. Vechten we niet allemaal tegen windmolens?
Op het strand van hotel playa Giron (een van mijn verblijfplaatsen) is dus meer dan 50j geleden de fameuze slag van de varkensbaai geweest met de Cubacrisis.
Zomaar onderweg in de regen. Cubaanse stadjes zien er allesbehalve fris uit.
Een drinkstalletje waar ze wel een erg bijzondere drank maakten. Machinaal geperst suikerriet waar heel wat sap uitkomt. Door een zeefdoek komt dit in een ijsemmer wat een fris energierijk drankje oplevert voor onderweg.
Eerst ontschorsen natuurlijk !
Dit was het drankstalletje met weer propaganda op de zijgevel.
Een bijzondere belevenis.
Een weggewaaide zelfgemaakte vlieger verstrikt tussen de draden.
Zo maak je dus een strooien dak, enfin strooi niet echt want het is een lokaal bladerdek dat vakkundig gemonteerd wordt.
Even schuilen in een bushokje voor de regen.
Zelfs piepjonge gastjes besturen een paardekar met personenvervoer.
Troosteloze stadjes.
Een soort supermachine voor de suikerrietverwerking.
Niet alleen ik eet langs de weg ! Zomaar een zeug met biggetjes vredig in de weer.
Hier ga ik echt naar niemandsland. De weg verslechtert en alles wordt natuur en de buiten.
Varkentjes die grazen, natuurlijk niet. Op zoek naar wortels of misschien truffels?
Kinderen zijn heerlijk om te fotograferen maar ze lopen soms snel weg.
4 mannen die een soort domino spelen in een prive portaaltje. Ik heb hier een viedeotje van dat ik thuis zal uploaden.
De weg wordt hier echt slecht, en el campo !
Niet alle fietsen hebben bandproblemen. Een karretje met echt versleten banden. Ze proberen er toch het beste van te maken.
Precies een foto uit 'Once upon a time in the west'.
Speciaal op vraag van Annemie (G.) een kleine selectie van Cubaanse kunst die ik van een hotelmuur heb kunnen 'pikken'. Lukraak op gevoel gekozen uit een hele serie.
